Beşiktaş'ın 0-1 kazandığı Eskişehirspor maçına dair yazacak bir şeyler vardı aslında, eğer tvden izleseydim Rıza Çalımbay'ın ilginç takım tertibi ve adam markajları üzerine maç bitimi bir şeyler yazmak isterdim. Lakin üzerinden vakit geçen bir maçı yazarken tekrardan yaşamak mümkün değil, yazarken zevk almak kolay değil. Onun yerine rötarlı da olsa bir hususa dikkat çekmek istiyorum. Ben bu konudaki merakımı giderdim, başka merak edenler vardır elbet.
Cumartesi akşamı, yaklaşık 1.5 yıl sonra Beşiktaş savunmasında üç adet İbrahim oynadı. 07/08 sezonunda bu üçlüye bazen Serdar Kurtuluş, bazen Ali Tandoğan, bazen Baki Mercimek, bazen Gökhan Zan; sezon başı Lamine Diatta, ikinci devre Gordon Schildenfeld katılmıştır. Sezon boyunca ideal bir savunma dörtlüsü oluşturulamamış, fakat geçen zaman içinde Beşiktaş savunma hattının kalitesi, o günlerin çok çok üzerinde bir seviyeye yükseltilmiştir. İbrahim'lerden Toraman olanının sakatlık nedeniyle sezona geç başlaması da göz önünde bulundurursak, Kaş'ın da katılımıyla yeniden ''trio'' oluşturan İbrahim'ler artık birer rol oyuncusu konumuna düşmüşlerdir. Cumartesi günü cezalalılar etkeniyle bu üçlü bir arada sahada yer aldı, Ekrem Dağ ile birlikte savunma dörtlüsünü oluşturdular. Ben de dahil olmak üzere -sanıyorum- her Beşiktaşlı, bu sezon izlediği diğer maçlardan çok daha az güveniyordu takımın savunma hattına. Ama bir garip tablo var geçmişte ve Cumartesi bu tablo yalanlanmadı.
07/08 sezonunda İbrahim Toraman, İbrahim Üzülmez ve İbrahim Kaş'ın bir arada ilk 11'de yer aldığı 12 lig maçı var. (Sırasıyla; Denizlispor, Sivasspor, Ankaragücü, Manisaspor(D), Konyaspor(D), Kasımpaşa, Galatasaray, Sivasspor(D), Rizespor (D), Bursaspor, Ankaragücü(D), Manisaspor) Bu maçların 11'inde bu üç oyuncu savunma dörtlüsünde pozisyon alır iken, yalnızca İnönü'de 1-0 kazanılan Galatasaray maçında Toraman orta sahada görev aldı. (Kasımpaşa maçının da ilk 15 dakikası üçlü savunmadır, oyunun devamında sağ bekte Serdar Özkan oynadı.) Bu maçlarda o dönem ve sonrasında çokça tartışılan adamlardan Gökhan Zan yalnızca 2 tanesinde bu üçlüye eşlik ederken, 2 maçta da bir diğer tartışılan adam Baki Mercimek dörtlüyü tamamlayan adam oldu. Gökhan Zan'ın stoperde görev aldığı maçlardan biri, Toraman'ın zorunluluktan orta saha oynadığı Galatasaray maçı ve ikincisi, sondan bir önceki hafta 0-2 kazanılan Ankaragücü maçı. Baki de 17. haftada oynanan Manisaspor maçı ve İnönü'deki Galatasaray derbisinde bu üçlüye eşlik etti. Buraya kadar istatistik, pek de fazla bir anlam ifade etmiyor. Ama burası önemli: Beşiktaş, bu bahsi geçen 12 maçın (edit) 11'inden 3 puanla ayrıldı. Yani 73 puanla biten sezonda 33 puan bu maçlardan geldi, yaklaşık yarısı. Toplamda 32 gol yenen sezonda, bahsi geçen 12 maçta 12 gol yenildi. Cumartesi günkü galibiyet ile birlikte bu seri 13 maça çıktı, bu üçlü üçüncü kez bir maçı gol yemeden tamamladılar.
Bu seri bir sonuca bağlanır mı? Bu 13 maça tesadüf demek fazlasıyla absürd, lakin bu tabloya ilişkin rasyonel düşünce üretmek de kolay değil. Gün geldi, ''Beşiktaş'ta hiçbir İbrahim oynamasın artık'' durumuna gelindi, Kaş'ın gidişi ve terlik olayıyla birlikte tüm İbrahim'lerin kulüpten uzaklaştırılması ihtimali vardı ama tablo bize başka şey söylüyor. Bireysel olarak pek çok kez kahretseler de bir araya geldiklerinde bir tılsım mı oluşturuyorlar acaba?(!) Üç İbrahim'lerin arasına girenin dileği kabul oluyormuş, Denizli bir tane daha Ekrem Dağ dilemiş...
